Öyle bir âna denk düştü ki aşkın
Çölleşen kalbime kar gibi geldin
İnan bana hâlâ yüreğim şaşkın
Kış günü sıcacık har gibi geldin

Diyordum kimsem yok adımı anan
Gönlümdü yıllardır bu dertle yanan
Bir daha ışığı göremem sanan
Karanlık dünyama far gibi geldin

Bir beklentim yoktu âtîden yana
Yaşadığım her gün çileydi bana
Can kattın hayattan bezmiş bu cana
Bütün yoklarıma var gibi geldin

Sen çayıma şeker, sen aşıma tuz
Yaz günü su dolu bardağıma buz
Sen gönül soframa ne kiwi ne muz
Bereket timsâli nar gibi geldin

Çiçekler getirdin kokuları mis
Dağıldı ruhumun üstündeki sis
Aşkın ta kendisi olmalı bu his
Tam da düşlediğim yâr gibi geldin.

Mustafa Çetiner